Şehidin Dilinden

Sana çok uzaktan sesleniyorum

Çağırma, izini bulamam anne.

Beş vakit duâyla besleniyorum,

Hoşnut ol tokum, aç olamam anne.

Vurdular; feryadı bastım bir anda,

Yakındır, duyarsın yansır dağında,

Bir daha ne dizin ne kucağında

Derin uykulara dalamam anne.

Al bayrak düşmedi yine elimden

Bir er sağ omzumdan, bir er belimden

Taşırken şu sözler çıktı dilimden

Yeter say, başka şey dilemem anne.

Deme "Kim ne diye nerede vurdu,

Hangi ırz düşmanı pusuyu kurdu?"

Atamdan yadigâr kalan şu yurdu,

Bir canım uğruna, bölemem anne.

Bir subay habere gelse kapıya,

Adresle ulaşsa eski yapıya

O anki acınla çığlığın aya

Tırmanmış olsa da gelemem anne.

Karşına çıktıysam kefeni giyip

Ne olur yakarma "Bedbahtım!" deyip

Vedasız göçümü isyan belleyip,

Yaş dökme ağlarsan gülemem anne.

Dilin dağa feryat salarsa salsın,

Yankısı dönmez ki acını alsın

Tastamam yirmi yıl hatıram kalsın

Ömrüne ömr'olup dolamam anne.

Gözlerin izlerde beni bulsa da

Akıtma sayısız damla dolsa da

Tabipler kurşunu çekip alsa da

Sendeki yarayı silemem anne.

Gayrı gülüşüyle buseler saçan

Kuş gibi hüzünden sevince uçan

Mevsimi gelince yeşerip açan

Çiçek de değilim solamam anne.

Olur'a yüzüne gözüne dolup

Anarsan saçını başını yolup

Bir yaslı gecede hayalin olup

Geri döner miyim bilemem anne? 

Şehit anasısın hakkındır övün

Ne dertlen, ne sıkıl, ne söv, ne dövün

Kadermiş neyleyim resmimle avun

Her vakit bir selam salamam anne. 

Selâmı okutun dosta duyurun

Sevmeyen olsa da de ki "Buyurun"

Önümde son olsun saygıyla durun

Kendi namazımı kılamam anne.

Yerime kurşunu atan sağolsun,

Bayraklı tabutta yatan sağolsun,

Hakkını helal et vatan sağolsun,

Faniyim ben baki kalamam anne.

Nasılım, nerede gizliyim sorma

Kalpteyim görünmem düşümü kurma

Şiirde dillendim diye şaşırma

Şerif'ler oldukça ölemem anne.

29 Mart 1995

İzmir