İbretlik Bir İncir Hikâyesi

İBRETLİK BİR İNCİR HİKÂYESİ (Öykü Şiir)

“TÎN SÛRESİ”Kur’an-ı Kerîm’de 95’inci sure. Mekke döneminde inmiştir. 8 ayettir.

Bismillâhirrahmanirrahim.

1- İncire, zeytine,

2- Sina dağına,

3- Ve bu emin beldeye (Mekke’ye) yemin olsun ki;

4- Biz, insanı en güzel bir biçimde yarattık.

5- Sonra çevirdik aşağıların aşağısına kaktık (indirdik).

6- Ancak iman edip yararlı işler yapan kimseler başka. Onlar için kesilmez bir mükâfat vardır.

7- O halde bundan sonra sana dini (hesap gününü) yalanlatan nedir?

8- Allah “hâkimlerin hâkimi” değil midir?

Bir Diyanet görevlisinin yaşadığı bu gerçek olayda sorulması gereken soru şu; sayısız nimetler içerisinde yaşayan bizler, neden Etiyopyalı Nureddin Hoca gibi bakamıyoruz, O’nun gibi göremiyoruz? O’nun gibi düşünemiyoruz?

O idrakte olsaydık bir bardak suyu lüzumsuz yere akıtır mıydık? İhtiyacımızdan fazla aldığımız ekmekleri naylon poşetlerde küflendirip, sonra da hiç vicdanımız sızlamadan çöpe atar mıydık?

Yaşadığımız şu dünyada israf ettiğimiz o nimetlere muhtaç olan milyonlarca insan olduğunu düşünürdük! Heder ettiğimiz zenginliklerde diğer insanların ve doğacak bebeklerin de haklarının olduğunu unutmazdık!

Kendisine ikrâm edilen ve hayatında ilk defa gördüğü, ilk defa yediği yarım incir karşılığında şükür olarak Tîn Sûresini okuyan Etiyopyalı Nureddin kardeşimiz, Türkiye’de incir bahçeleri, zeytin bahçeleri olup da kıblesini şaşırmış, kitabından habersiz, israf içersinde uyuşuk gafilleri görse ne derdi acaba?

Yâ Rab; sırat-ı müstakimden ayırma bizi… İslâm nîmetinden, îman nîmetinden mahrum eyleme… Şükründen, zikrinden gâfil kılma bizleri… Âmin…

 İBRETLİK BİR İNCİR HİKÂYESİ 

 Yaşanmış bir olay nasıl anlatsam

 Bu güzel duyguyu nasıl yaşatsam

 Güzellikle dolu sözle kuşatsam

 Güzel bir hikâye baştan başlatsam

 Etiyopya’daki olaydı geçen

 Eski Habeşistan muhacir seçen

 Vatandı İslâm’a ilk kucak açan

 Hicret de etmişti Hazret-i Osman

 Bilal-i Habeşî eski vatanı 

 Biliriz okudu o ilk ezânı

 Necâşi’ydi dostu olan sultanı

 Müslümanlar ona duydu şükrânı

 İç içe varlıkla yokluk burada

 Yarı aç yarı tok olan sırada

 Süper lüks oteller vardır orada

 Fakirlik yaşayan kalmış arada

 Aç olan oruçla yapıyor kulluk

 İftarda bir yudum çayda var kuyruk

 Ne suyu var ne de akan bir musluk

 Cömertçe paylaşım ancak yoksulluk

 Tek bir kuru incir günün ikrâmı

 Ne çok sevindirmiş yiyen imamı

 Yarısını yemiş değil tamamı

 Şaşırtmış " Bu nedir " diye adamı

 İncirde bularak büyük bir huzur

 Besmele ile " Tîn " suresi okur

 Yarısını sarmış hissedip mecbur

 Demiş ki çocuklar olmasın mağdur

 Ne büyük bir nimet diye sevinmiş

 Çocuklar bir parça ile avunmuş

 Damarda dolaşır diye övünmüş

 Allah'a şükretmiş çok da çekinmiş

 İkrâm eden demiş "Sen inciri ye!"

 Bir paket incir de " Benden hediye "

 Çok şaşırmış nasıl yapsa methiye

 Ne güzel hediye verdiniz diye

 Demiş uzaklardan yol katettiniz

 Bu güzel yemişten hep bahsettiniz

 Bize bu inciri ikrâm ettiniz

 Umutlarımızı siz yeşerttiniz

 Söz vermiş ve olmuş bunu yaşayan

 Her incirde " Tîn " suresi okuyan

 Hakk’ın nimetine hayranlık duyan

 Nimete şükürde gâfil olmayan

 Bir ona bakmış hep bir de bizlere

 "Bizler ne nankörüz" vurmuş dizlere

 Yaşanmış olayı gören gözlere

 Hayranmış şükürle dolu sözlere

 Şükrü Atay

 02 Ekim 2020 - KOCAELİ