Annemli Kışlar

Bacamız tüterdi sobamız yanıp

Annemliyken seviyordum kışları

Sıcak odalarda yatıp uyanıp

Annemliyken seviyordum kışları

Doğal gazsız ama doğaldı kendi

Avlulu müstakil evimiz şendi 

Sâde mütevâzî meskûn meskendi

Annemliyken seviyordum kışları

Saygısı sonsuzdu uysal mızmızın

Sokağımızdaki erkeğin kızın

Suyu buz gibiydi tulumbamızın

Annemliyken seviyordum kışları

Demesi ne kadar kolay da dile

Îzâhen imkânsız zorluğu bile 

Babam iki abim bir ablam ile

Annemliyken seviyordum kışları

Eşe dosta kapımız hep açıktı

Güvenir bakmazdık kim girdi çıktı

Komşuluğu kentsel dönüşüm yıktı 

Annemliyken seviyordum kışları

Misafirsiz bir günümüz yok idi

Gelenimiz gidenimiz çok idi

Gönlümüz hoş muhabbete tok idi

Annemliyken seviyordum kışları

Asmamızın kıtlık değildi derdi

Sarmalık yaprakla bol üzüm verdi

Herkese helâldi isteyen yerdi

Annemliyken seviyordum kışları

Mahalleye müteahhit dadandı

Bir bilseniz ne vaadler adandı

Yerler izale-i şuyuyla yandı

Annemliyken seviyordum kışları

Sâkinlerin sabırları taştılar

Kul hakkı yiyenler haddi aştılar

Dip kıyı köşeler betonlaştılar 

Annemliyken seviyordum kışları

Apartmanlar mazimizi çaldılar

Temelinde hatıralar kaldılar

Neyimiz var neyimiz yok aldılar

Annemliyken seviyordum kışları

Eskinin bülbülü gülü başkaydı

Kalın perde ince tülü başkaydı

Odunu kömürü külü başkaydı

Annemliyken seviyordum kışları

Yenilikler aciz nesil üretti

Teknoloji örfsüzlüğü türetti

Dizginlenen âr namûsu hür etti

Annemliyken seviyordum kışları

Böcekler ötmüyor çiçekler soldu

Meyveli bağ bahçe binayla doldu

Yaşlıya hürmeti gençlerin boldu 

Annemliyken seviyordum kışları

Dünya hayatında vâdesi bitti

Eceli âhiret yurduna itti

Balkonlu katları görmeden gitti

Annemliyken seviyordum kışları

Şerif der ki hiçlik için her şeyim

Zamâne insanı Hanım'ım Bey'im

Daha ne yazayım ne söyleyeyim

Annemliyken seviyordum kışları

18 Kasım 2025

İzmir