Bakışların Kaldı Bende

Bakışların kaldı bende

Bakışların kaldı bende

yagmurlu bir gece gibi

avuçlarima düşen iki damla yaş 

Paha biçilmez bir hediye

sisde yolunu kaybeden bir seyyah

Sıska bir dalda titreyen bir serçe kuşu

Kokun kaldı yastığın da

Sesin duvarlara sindi

Dağ başına ağmış bir bulut gibi

Gözlerin kaldi gözlerim de 

 bir hançer gibi saplandı yüreğime

Belki kızdın bana canım yandı diye

belkide son bakışlardı onlar

Ama biliyorum ki

O bakışlardı bendeki sevdan

Yol kenarına atılmış bir umut

Hayal deryasına yelken açan bir gemi

meçule uzana bir ınce yol gibi

 yüreğime yürüyen

her yokluğunda ürperen ben

uzaklarda bıraktım sevdamı

yol ayrımın da öptüm kömür karasi gözlerini

titreyen dudaklarını anımsadım

bilirim her kulağın çınladığında sen olduğunu

benle başlayıp benle biten her şeyin sen olduğunu

 başımı ellerimin arasına alıp saatlerce düşünmeyi

gülünce çıkan gamzenin güzelliğini iyi bilirim

hoşçakal derken dökülen damları sakladım

gurbetin kuyusuna, yusuf gibi düştüm düşeli

mecnun misali hasrete yanmayı 

eyüp gibi her gün acı çekmeyi iyi bilirim

 gözyaşini sildiğin mendili kokladim

sen kokuyodu

ne zaman seni özlesem boncuk boncuk süzülen gözyaşını

islak nemli bulutlar gibi yağmur olup akışımı

bilirim dağlara duman ve sisin çöküşünü

isısız dağ misali, koskoca şehirde yapayalnız kaymayı iyi bilirim

 belki bir daha dönmeyeceğini bile bile

içimdeki hasreti ve özlemi dindiremediğimi

bilirim umudun bir hayat kaynağı olduğunu

iyi bilirim aşk denen duygunun bir kor ateş olduğunu

SALİHA KARABAŞ MERSİN