Çayın Tadı Kaçtı

Dava deyince çay geliyor aklıma niyedir bilmem. Sanki çay olmayınca dava, dava olmayınca çay olmazmış gibi. Hangi davaya şöyle bir göz atsanız duvarlarında çay lekesi, genzinizi yakarcasına çay kokusu alırdınız. Çayı yutarmışcasına içen, gözleri ışıl ışıl parlayan insanlar görürdünüz. Yanan sobanın etrafına dizilmiş daha bıyığı yeni terlemiş, idealleri uğrunda her şeyi yapacak kadar tutkulu, çay bardağına değdirerek ellerini ısıtan gençler.

Ne de çabuk kanar, ne de çabuk kandırılırdı bu gençler.

Yanlarına geçip otursanız hepsi aynı dertlerden yakınır. Dertler aynıdır ama ideolojilerinin adları farklıdır.

Fakir edebiyatını başkaları yapıp zenginliklerine zenginlik katarken, alın terinin kutsallığına inanır, fakirliğinin bile alnının terini silerdi bu gençler.

Şimdilerde ya da eskiden beri hep aynıydı bilmiyorum. Bildiğim çayın tadı kaçtı.

Bahtinur Cano