Fincan

Ömrünü ilme adamış yaşlı bilge bir fincan yapmaya karar vermiş. Fincan görünüşte sıradan bir fincanmış. Üzerinde çeşitli figürler, yazılar, çizgiler varmış. Bu fincana bakanlar değişik fikirler sunarmış ama henüz fincanın ne demek istediğini anlayan olmamış. Yaşlı bilge, fincanın dilini anlamak isteyen kişinin öncelikle kendisini bilmesi gerektiğini öğütlermiş. Üzerindeki figürleri anlayabilmesi için evreni ve içindekileri bilmesi ve onların dilinden konuşabilmesi gerekmiş. Yazıları okuyabilmek ise ancak bunların sağlanmasıyla mümkünmüş. Çünkü yazıları okuyabilmek için ruh gerekmiş. Beden ruha bürünürse fincanın üzerindeki çizgiler kalkar, yazı görünür hale gelirmiş. Tabi bunu bilemeyen bilgeler, fincanın üzerindeki figürleri, yazıları, çizgileri anladıkları şekilde yorumlamışlar. Hatta bazıları hiçbir anlam veremeyip, birkaç figürün gereksiz olduğundan bahsetmiş. Kimisi ise çizgilerin yerini değiştirip, yazıyı o şekilde okumaya kalkmış. Ama hiçbiri yaşlı bilgenin yapmış olduğu fincanın ne demek istediğini anlayamamış. Çünkü onun istediği gibi bakmamışlar fincana. 

Günler geçmiş, fincan yaşlı bilgenin yaptığı fincan gibi değilmiş artık. Çünkü her bilge fincanı kendi fikri doğrultusunda şekillendirmiş. Ve gün gelmiş bütün bilgeler üzerinde değişiklikler yaptıkları fincanı yıkayıp yeniden yapmaya karar vermişler. Anlamayıp bilmeden fikir beyan edilmemeli. Fikir sahibi olabilmek için öncelikle o konuyu bilmek ve anlamak gerekir. 

Bahtinur Cano