Hayalci Çocuk

Bir zamanlar ,hayalleri ülkeler dolaşan, kıtalar fetheden bir çocuk varmış. Gördükleri

karşısında düşlere dalarmış. Bu onun en sevdiği oyunmuş. Ama bu oyundan

hiç kimsenin haberi yokmuş.

Bir gün öğretmeni ev ödevi vermiş. Herkese balon verip onu şişirebilmelerini istemiş.

Oysa balon şişirmeyi bilmiyormuş hayalci çocuk. Bir iki üfff etmiş ama yok.

Şişiremiyormuş. Bir daha bir daha denemiş ve nihayet şişirebilmiş.

Daha da çok şişirmiş, şişirmiş, balon o kadar çok kocaman olmuş ki, en son şişirirken

içine girmiş hayalci çocuk.

Artık o balonun içindeymiş.

Elleriyle vuruyor, vurdukça balon yuvarlanıyormuş. Balon yuvarlandıkça hayalci çocukta

yuvarlanıyormuş. Öyle yuvarlanırken kendini balkonda bulmuş. Biri beni

görüp, muhakkak çıkarmalı buradan , ne yapmam lazım. Derken aklına bir fikir gelmiş.

Hızlıca yukarıya doğru zıplama hareketleri yapmış. Bir iki denemeden sonra

havadaymış. Artık yüksekte imiş. Ama o da ne? Bir sevimli anne kuş. Balonun ucunu

ağzına alıp daha da yükseklere uçmaz mı? Anne kuş uçtukça uçuyor, yükseldikçe

yükseliyormuş. Balonun içinde tıkanan hayalci çocuk ,ne yapacağını bilemiyormuş.

Yükseklere çıkmanın verdiği yorgunlukla ,uykuya dalmış. Uyandığında ne görsün? Bir

ağacın dalında ,kuş yuvasında imiş. Tam yavru kuşlar ,balonu tırtıklamaya çalışır ben

de kurtulurum diye düşünürken, yere düşmüş. Küçük bir sincap balonun ne olduğunu

anlamak için ,ayaklarıyla dokunmuş. Dokundukça balon ilerliyor, ilerliyormuş. O kadar

çok ilerlemiş ki, sincap bile balona yetişememiş ve balon uçurumdan aşağı düşmüş.

Nehir varmış. Nehrin üstünde bir sandal gibi yüzüyormuş balon. Hayalci çocuk bu

duruma çok sevinmiş. Çünkü manzara o kadar güzelmiş ki. Nehrin üzerinde olmakta

ayrı bir keyifmiş. Balonun ne olduğunu anlamaya çalışan balıklar ,etrafını sarmış

balonun. Balona dokundukça balon çok hızlanmış. Suyun hızlı akışına kapılmış. Ve

şelaleden aşağı yuvarlanmış. Şelalenin içine takılmış. Şelalenin içinde yaşayan ,güzeller

güzeli bir kız varmış. Kıvır kıvır saçları, yay gibi kaşları. Ahu mu desek ,yoksa peri mi?

Balonun içindeki hayalci çocuk ,görür görmez aşık olmuş. Konuşan dili tutulmuş. Bakan

gözü kızdan başkasını göremez olmuş.

Kız ise hayalci çocuğu ,balonun içinde olan bir oyuncak bebek sanmış. Ne güzel bir

balon diyerek almış onu getirmiş evine. Her gün balonuna şarkılar söylüyormuş. O su

gibi akıcı sesiyle. Şıkırr  şıkıır.

Hayalci çocuk bu duruma hem mutlu hem de o kadar üzgünmüş. Sevdiği kıza oyuncak

olmadığını ve onu ne kadar çok sevdiğini söyleyebilmek istiyormuş.

Günler, haftalar, aylar birbirini kovalamış. Balonun havası inmeye başlamış. Gittikçe

küçülüyormuş. Balon küçüldükçe hayalci çocuğun nefes alabilecek yeri de kalmıyor, o

da balonun içinde sıkışıp duruyormuş. Artık sevdiği kızda şarkı söylemiyormuş. Ve

bir gün havası tamamen inmiş balonun. Balonun içinde ,sıkışıp kalmış çocuk. Bas bas

bağırmaya başlamış. Kurtarın beni . Kurtarın beni. O kadar çok bağırıyormuş ki, bu

sesi duymamanın imkanı yokmuş.

Hayalci çocuğun annesi mutfaktan odaya gelmiş. Bir de ne görsün. Hayalci çocuk

gözleri kapalı, elinde balon bas bas bağırıyor. Kurtarın beni diye. Annesi bu duruma bir

anlam verememiş. Bir oğluna bir balona bakıyormuş.

Oğlum,  oğluum ne oldu sana?

Hayalci çocuk yumduğu gözlerini açmış. Annee baloon! ürkmüş bir sesle demiş.

Evet balon henüz daha şişirememişsin baksana.

Hayalci çocuk yine bir hayal kurduğunu anlamış. İyi ama ya sevdiğim kız o da mı bir

hayaldi demiş kendi kendine. Tam o sırada odanın diğer tarafındaki dolaba bakmış.

Orada kardeşinin oyuncak bebeğini görmüş. Nasıl ama demiş. Aynı sevdiği kıza

benziyormuş. Kıvır kıvır saçları, yay gibi kaşları.

Kahkaha atmış hayalci çocuk. Sevdiği kız kardeşinin oyuncak bebeğiymiş. Bu sefer

hayal macerası bambaşka duygulara götürmüştü.

Eline balonu aldı şişirmeye çalıştı. Gözleriyle de kardeşinin oyuncak bebeğini iyice

süzdü.

Hayal kurmak ne güzel şey dedi, tebessüm ederek. 

Bahtinur Cano