Biçare

Bir gemi yanaşır limana

usul usul 

sessiz sessiz

deniz dalgasız, vakit ıssız

gökyüzü yağmur döker sicim sicim 

sanki ağlayan küçük bir kız

Martılar da durgun 

uçmuyor hiçbiri

rıhtım boş, sahil boş. 

Sadece demir atmış bir gemi

heybetli, vâkur, kararlı 

belli ki son sefere hazırlığı

Acı bir siren kulağı çınlatan 

sözleşmiş bir davetin ayak sesi

uzaklardan duyulan. 

İcabettir boynun borcu

reddetmek ne mümkün, 

başlar, hak emrin yolculuğu

Bir ezan sesi semâda 

ruhun aşina olduğu 

beyaz kundaktayken

adıyla ilk kez duyduğu

Bir gemi yanaşır limana

belli ki meçhule kurulu

zamandan azade son bakış

ufka mimlenirken buğulu

Kılı kırk yaran bir üslûptur

adımızı çağıran

İnmek ne mümkün 

gönüllü çıktığımız dar ağacından 

Makbere uzanan bir matemin 

kanlı yasını akıtır şimdi gözler

dönülmez yolun son seferine

amâde biçare gönüller...