Atık Değil Hataydın

Sen kendini fazla zannetme.

Ben, bir şeyi ya tam isterim ya hiç.

Bilirsin; fazlalık ya birine verilir,

ya da çöpe atılır.

Ama ben seni

ne paylaşabildim,

ne de bir konteynere atabildim.

Madem sen,

paylaşılmaya da atılmaya da layık gördün kendini,

söyle...

Ben ne yapmalıydım?

En sonunda attım seni.

Ama çöpe değil,

kalbimden attım.

Ve unutma;

bundan sonra gireceğin her kalp,

sana atıklarla dolu,

pis kokan bir konteyner gibi gelecek.

Ve bana sakın geri dönme.

Ben,

nasibini çöpte arayan biri değilim.

Çünkü bir kez değerini kaybeden,

aynı yerde sadece özlenmez;

yerine yenisi konur.

Ben seni değil,

sana verdiğim değeri toprağa gömdüm.

Artık ne yokluğun canımı yakar,

ne de dönüşün kapımı çalar.