Kalem Üstüne Yemin

Ey kalem!

Yazacaksan hakkı, 

buyur başım üstüne

seni göğüs hizamda tutarım. 

Eğer ki yazacaksan Hak aleyhine,

tek bir kelime

İnan ki seni tuttuğum yerden kırarım.

Verilen istidatın aynı zamanda imtihanın.

Sadırdan inen sözler

sanma senin tasarrufunda

Bir tek harfi nakşetmeye vakıf mıydın

kalemin sahibi 'yaz' buyurmasa

Sakın küfrün karasını yazmasın kurşunun

Alın morun, süslemesin riyakarlığı

Eğer ki batıla mavi boncuk dağıtırsan

Andolsun ki seni tuttuğum yerden kırarım.

Elif gibi duracaksan dimdik

amenna. 

Eğilip bükülecek 

her damara ayrı şerbet vereceksen

gözüm görmesin seni

yıkıl karşımdan! 

Yazacaksan edebinle yaz 

arınla, adabınla

Yüzümü kara çıkartacaksan 

inan bakmam gözünün yaşına

Siniyorsan korkudan 

ve boynu çekilen, uysal koyunsan 

Kuvvetten düşer de eğilir zalim önünde, susar sessizleşirsen

Dinime imanıma acımam

kırarım seni tuttuğum yerden

Bil ki, seni kalbime mıhlamışım

İsterim ki zalime keskin kılıç

mazluma hami olasın

Aşığın feryadına derman

habibe hub, 

Maşuğun lisanınında mahbup olasın.

Dilerim hiç yorulmayan küheylan

Tozu dumanına katan nefer olasın

Gün gelir de vazgeçersen yazmaktan

Kansızlar cirit atarken meydanlarda

Sen oturup susarsan

Ve pusarsan ayaz yemiş gibi

Bir münzevi edasıyla nazlanırsan 

Vallahi

billahi

tuttuğum yerden kırarım seni.