Şafağından Sökülmüş Güneş

ŞAFAĞINDAN  SÖKÜLMÜŞ GÜNEŞ

Gökyüzünde yüksek rüzgarlar

Dalgalandırmakta sancağı

Apansız dikilmiş burcuma.

İzi silinen hayal kırıklıkları,

Öpülmüş kalp, kırgınlıklarından

Şafağından sökülmüş Güneş,

Halesinden kıskaçlanmış ay,

Özenle yerleştirilmiş hurcuma

Hem öksüz hem yetim kalbimin

Mutena semtinde mukim

Nicedir güven mektubu sunulmuş

Hükümran olduğun toprakların

Sadakatli uzak sancağı;

Arınmış geçmiş çılgınlıklarından

Kuşkularına köle kimdi,kim

Sivri köşelerde artık tatlı kavisler

Derinlere işleyen cümlelerde yunulmuş

Sadak boşalmış, asılmış duvara yay

Kulaklardaki ezgi artık tek ses

Kuma gömülmüş curcuna

Tek dudakta çift nefes

Öpüşü yazacak vakanüvisler

Halatlar mayna

Alabanda iskele

Maviye boyadım sancağı

Dudak izinden geliyorum

Aç avuçlarını

erolbaşçı