Aylardan Ekimdi

AYLARDAN EKİMDİ

Uyuyup da uyanmış, gözlerinde mahmurluk

Mevsimlerden sonbahar, aylardansa Ekimdi

Bende siyah şemsiye, onda sarı yağmurluk

Damla damla yüzünde, sanki hüzün hakimdi

Uzun yaz günlerinde, belki soğuktu eli

Belki yağmur o yüzden saklar akan rimeli

Kim bilir o beyazlar, hangi halin bedeli

Bilinmez kim gülmüştü, hergün ağlayan kimdi

Rüzgarın sıyırdığı kapşondan taşmış saçlar

Savruldukça adeta geçmişini kırbaçlar

Fayda etmez içilen avuç avuç ilaçlar

Issızlığa yürümek sanki derde hekimdi

Ardından yürür buldum kendimi bilmem neden

Hüznünü yarıştıran iki hayat tek beden

Yalnız olmadığımı hissettirdi inceden

Ayağıma hükmeden, tarifsiz bir çekimdi

Aynı yağmurdu yağan, aynıydı kaldırımlar

Aynı fırtınalardan, uğranılan kırımlar

Öyle mi, tamamlar mı, birbirini yarımlar 

Mevsimlerden ilkbahar, aylardansa Ekimdi

Bakar mısınız ?

erolbaşçı