Eski Mahalle

Gittim göreyim eski mahallemi,
Baktım ki yerinde yeller esiyor.
Yıkık mazide kaybettim kendimi,
Gördüm ki yabancı yüzler geziyor.

Yok bir tanıdık, bir selam vereni,
Kalmamış hiçbir merhaba diyeni.
Kaldırıp atmışlar tümden eskiyi,
Anladım ki eski tadı vermiyor.

Şu köşede Bakkal İsmail vardı,
Paramız yoksa hesaba yazardı.
Kasap Hüsnü, "Borç," dedi mi kızardı,
Berber Rasim gibisi bulunmuyor.

Fırıncı Mehmet o sabah ezanı,
Taze ekmekle coştururdu canı.
Unutmuş herkes o eski zamanı,
Fırın yerinde kule yükseliyor.

Manav Hulusi vardı güler yüzlü,
Alican desen sanki şark bülbülü.
Nezaket Teyze mahallenin gülü,
İnsan baktıkça içinden eriyor.

Çocuklar koşardı tahta kapıdan,
Sesler yükselirdi eski yapıdan.
Eser kalmamış o sıcak duygudan,
Bu yeni sokaklar beni boğuyor.

Gönül isterdi ki hep öyle kalsın,
Zaman bir noktada dursun, akmasın.
Solup giden birer yaprak olmasın...
Şu taş binalar beni anlamıyor.
.

Mustafa yaman
21 haziran 2026