Birdenbire

BİRDENBİRE

Aşkımın gölgesine kurulmuş darağacı

Gözlerim gözlerine takıldı birdenbire

Sessiz bir bekleyiş var bu da ölümden acı

Tüm vuslat ümitlerim yıkıldı birdenbire

Hücremin dört tarafı küf kokulu bir duvar

Asılmamı uzaktan izleyen iki göz var

Gönlümün infazını beklerken boş bir mezar

Sükût fırtınasından bıkıldı birdenbire

Ne zaman ki yollar kor, dağlar karlarla doldu

Umudum karanlığın derinliğinde soldu

Aklım da hicranımın burgacında kayboldu

Bükülmez sandığım kol büküldü birdenbire

Sevdanın yollarına kuruldukça pusular

Gece sabaha kadar haram oldu uykular

Gönlümün ırmağında coşkun akarken sular

Aklın medcezirinde çekildi birdenbire

Gönlüm baskı altında kısık kısık nefesim

Yavaş yavaş soluyor elimdeki son resim

Dilimde pelesenktir akla kazılan isim

Uykusuz gözlerden yaş döküldü birdenbire

Bırakıp gitti diye yâre gütmedim garez

Gönlüme sabretmeyi anlattım durdum son kez

Dağlardan olmayınca kalbe açılan menfez

Canana giden yollar yok oldu birdenbire

Sitemler yükseldikçe yârin söylevlerinde

Sevenler huzur bulmaz olmuştu evlerinde

Gurbetteki yangının azgın alevlerinde

Coşari hayalleri yakıldı birdenbire

25.06.2026/Samsun

İbrahim COŞAR