Nazlı İlham Perim

Metruk düşlerin hayalet avcıları ve inzivada şiir

Debdebeli bir akışı yok ne de olsa şairin hayatının

Yine de yufka misali yoğurur günlerini

Geceler ise ruhun katsayısına konmuş bir kuş misali

Ya da asma katı yüreğinin

İçi boşaltılmış kırık çekmecenin alçı izi

Tüm kırıklarını yeniden inşa etmenin adı elbet

Adını henüz koymadığı ve yazacağı şiirlere delalet

Gün fakiri gece

Uykusu nadasa alınmış bir hayalet avcısı

Iskartaya çıkmış bir kere ilham

İnadına pervasızca tekerlediği düşlerin kopuk kopçasına asılı asalet

Bazen asi

Lakayt olmadığı kadar renklere

Ilımlı olmadığı kadar insanların gönül limanında konakladığı

Elbet latife yaparken şair

Kim izin verir ki yüreğinde ağırlamayı şaire?

Bıçkın düşlerin kanat sesi

Bilediği kadar ne var ne yoksa

Asılı kaldığı göğün pervazı

Sükûtu hayale uğradığının tam da ertesi

Ve işte çekip gitti gece

Güne tehir edilesi ilhamın arka penceresi

Oysaki karaborsa aşk karaborsa şiir

Yazmanın latif esintisi

Konakladığı şu kırık dal mıdır yoksa yüreğinin tek gayesi

Konmaksa bir hayalin penceresine

Ne de olsa şair bir hayalet avcısı

Iskaladığı tüm renkler ve mutluluk

Gayesi olsa ne ki sarkacında salınırken kayıp ufuk

Ve işte edimler

Ve işte hayaller

Ve işte ertelenmiş aşkların tek reçetesi

Yazarken ışık olan

Yazmadığında karanlıkta boğulan

Yazılası bir şeyler kaldı mı sahi,

Dercesine evren sorgulayan

Tutulan nutkuna konan son bir kuş misali

Kırık kanadının kan izi

Sakladığı kadar sırlarını

Gözünden sakındığı kadar söyleyemediği meramını

Göğün ortasına saplanan şarapnel parçası

Ve hayrettir ki

Ayakta ve hayatta kalabilmenin rövanşı

Varsın ıslıklansın şair

Varsın kundaklansın yazdığı yazacağı her şiir

Kodaman göğün nakşı

Ruhun nakkaşı

Aşkın arifesi

Yüreğin son temennisi

Oysaki daha yeni başlamıştı şair

Ölüm öncesi yaşamanın nişanesi

Ön sözü olmaya aday ise kalemin tekbir getiren izi

Savsaklandığı ne ki şairin telaffuzuna yenik düşen sihirli bahçesi

Yaşamın tam da merkezi

Sonsuzlukta ısrarcı bir kere

Soyundan sopundan soğusa bile

Soy ağacıdır şairin haysiyeti

Asi ve asil nüktedan ruhundan kalan son toz zerresi

Ki

Tozu dumana katmanın reçetesi

Elbet yazmaya doyamadığı şiirlerinin soluksuz hikâyesi

Başlamadan bitse bile mutluluk

Ruhunun soluğudur ettiği katık

Aşk bir rubai

Özlem güfte

Sonsuzluk ise hayallerin müdavimi

Ruhundaki çıkmaza denk düşen nazlı ilham perisi…