İnsan Halleri Kesitler

En çok kırıldığı yerden , doğrulmasını bilebilmeliydi insan. Elindeki dalı, kırıldığı yerinden daha çok kırmaya çalıştı orta yaşlı adam. Kırdıkça, çıkardığı o sesle daha çok canını, kendi canını acıtmak istiyordu. Ağlasa, ah bir ağlayabilse . Bir kere denilmiş ,erkekler ağlamaz diye. Erkeklik var ya serde . Yaş akınca gözden, bakışlar altında ezilmek .

Kaç defa kalbinden gözyaşları dökmüştü oysa.

Kaç dal parçası daha gerekliydi ? Daha çok acıtabilmek için canını. Bir kere inkar etmek yapışmaya görsün ,insanın yakasına. Acıyı da sevinci de inkâr eder.

Savaşmak .. Ya bir dal parçası ya da fikirle olur. Dal parçasını  kırdıkça, fikri inkar ettikçe can acır.

İnsan, canını bu kadar niçin acıtmak ister ki ?

- - - - 

Yorgunum . Sadece yorgunum dedi yaşı kırkları aşmış adam . Gözlerindeki ıslaklık hangi yıllardan kalma. Öylesine ıslak, öylesine taze. Pişmanlıklar, yorar insanı. Üzerinde bir de sevda yorgunluğu varsa, daha çok yorar, hırpalar, ezer geçerdi.

Belki de hiç seven olmamıştı ,onun sevdasına tutkunluğu gibi. Ya da sevip ve sevildiğini bildiği halde , terketmek  zorunda kalmanın en ağır yorgunluğuydu bu. İçindeki açlık öyle büyüktü ki, ne ile doldurursam boşanır diye endişe etmiyor da değil de hani. Bu kadar büyütmemeli hiçbir şeyi . Hele de sevda dediklerini.

Sen kırk yaşlarını geçmiş adam . Arkasında gözü kalanlardan olma. Pişmanlığın bugünlerden yana olsun. Yorulduğunda soluklanacağın helalinin dizlerine başını koyamadığın için.

---  ---  ------

Sen hiç korktun mu ? Dehşetin kucağından gelen, üstü başı toz toprak, kan . Yüzü kan ,ter ,toprak .. Azrail'i karşılarken sevinçle gülecek bakışları vardı çocuğun. Sanki yılları büyütmüş bilge bir dedenin duruşu vardı soruşunda.

Sen hiç korktun mu ?

Korkarım demeye neden utanır insan. Acizlik mi duymak istemez. Oysa acıkmak ,susamak ,üşümek ,uyumak gibi değil miydi korkmak?  Acıktım ,susadım . O denli büyüktü korkularım . Açlığımı, susuzluğumu giderircesine , korkularımı da yedim ,içtim . Yemek yemeği severcesine ,korkularımı da sevdim.

Korkuyor musun çocuk ? Alaycı şekilde sordu genç adam . Oysa çocuktan daha çok korktuğu, gözbebeklerinin istemsiz hareketlerinden belliydi. Çoğu zaman ne konuşulduğunun önemi yoktur . İyiyim ,korkmuyorum rahatlıkla der insan . Ama ya gözler. O bakışlar var ya ele verir insanın her halini . Sevdasını, korkularını hüznünü ,sevincini .

Korkma çocuk ,korkma ! Deyip elini omzuna dokundurdu. Acısı büyük olan genç adamlar, korkuyu böyle yenerlerdi. Kendilerine veremedikleri teselliyi, başkasına verirlerken 

Bahtinur Cano