Kumral Kumaşım

Kumral Karlar Yağarken /

Kumral Kumaşım

Cepleri kevgir, delik ve deşik...

Akıp gitmiş yıllar, sökük içinde 

Yamamadım eskilerimi yamanmadım da.

Kırk yamalı kalbur oldum, zaman içinde 

Kumaşın kumral, ışık ve eşik

Astarım sır oldu, soluk içimde 

Karartmadım gecelerimi ağartmadım da

Kırklarım bin oldu, testi içinde 

Terziydim üstelik yüksük ve iğne 

Yenliğim sin oldu, tenim içinde

Zorlamadım kalıplarımı zorlanmadım da

Kumraldı bu zaman, Süha; içinde

Sühandım kelama, katran  ve hece

Şiirim niş oldu, edep içinde

Kesmedim sözlerimi kesilmedim de

Şairlik bu biçkim, nakış içimde

Eskimedi tadilliklerim,

eksik ve fazla

Kumrala kumaşım, sare içinde 

Bulamadım mazharımı bulunmadım da

Yolcuyum yol bana Yaren içimde

Passengerim yol gider sözler dökülür

Sorulmazsa sığınır, zanaat aşkına

Ruhumun kumaşı kumrala hare

Bulunmazsa bulunan hale içinde 

Çizerim ve yazarım oytun içeri 

Gelen hare olur, gecem seferi 

Giden  yara olur, dönülmez geri 

Ciğer sökük olur, ilmek kördüğüm.