Ardında Saklı

Dikiz aynalarda buğulansın geçmiş; o zaman boğulur belki acılar.

Acı biraz unutulursa, yarın ufuktan güneş doğar.

Nergisler yeşersin yine, yarın gelecek olanın saçlarında.

Yer gök demirdi dün; yarın açılır kara bulutlar, gök maviye döner.

Dönmez akan sular, silinmez ömürden gidenler.

Yarın gelir bir solukla doğanlar, toprağı çatlatan tohumlar.

Yer gök mavi kılınır doğanlarla, yer gök siyaha boyanır ölümlerle.

İnsan, iki rengin arasında ömrünü bir nefes kadar taşır.

Ölüler beyazlara sarılır, toprağın kara bağrına yine gömülür.

Yine toprak çatlar, birazdan açar nergisler.

Yeryüzü yeşile doyar, gök açılır.

Deniz bütün rengiyle kuşatır gökyüzünü.

Geçmiş, dikiz aynaların buğusunda.

Yarınlar, aynanın ardındaki is’te saklıdır.