Suçluyum 5

Sayın Hâkim suçluyum itiraz etmiyorum

Kendi kuyumu kendim kazarken görülmüşüm

Herkese yettim ama kendime yetmiyorum

Bu çekilmez hayattan bezerken görülmüşüm

Savaşmayı bıraktım yarının telaşıyla

Barışamadım gayrı şu geçim savaşıyla

Hicran gibi damlayan gözlerimin yaşıyla

Buz tutan kaldırımda gezerken görülmüşüm

Çok erken bir vakitte kaybedince babamı

Zaman aldı götürdü hevesimi, çabamı

Boruları is tutmuş karnı yırtık sobamı

Yolun orta yerinde ezerken görülmüşüm

Hasta mısın be adam ne oluyor deyince

“Yoksulum” diyemedim o lafını duyunca 

Üstüne üstlük bir de ağır küfür yiyince 

Haddini bilmeyene kızarken görülmüşüm

Velhasıl usanmıştım şu bacam tütmeyince

Kış günü odun kömür parası yetmeyince 

Sabah sabah bir bela kapımdan gitmeyince

O hışımla komşumu üzerken görülmüşüm 

Gelecek korkusuyla kesilirken iflahım

Bilmem ki şu dünyada yerde mi kalır ahım

Kalemim kurşun olmuş kâğıdımsa silahım

Hakikati peş peşe dizerken görülmüşüm

Şükrüm Yaradan’adır, kimselere of demem

Zulmedenin yanında niyaz edip af demem

Vicdanı körelmişe hiçbir zaman saf demem

Yapılan kötülüğü sezerken görülmüşüm

Anlıyorum Hâkim bey gık demeye gelmiyor 

Hele bir o kemeri sık demeye gelmiyor 

Zalimin karşısında hak demeye gelmiyor

Haktan yana kafamı bozarken görülmüşüm 

Murat Gökçe Karsî

18.07.2026