Vicdanın Hesabı

'Vicdanın Hesabı'

Hayat...

Bir nefes kadar kısa, bir ömür kadar uzun görünür insana. Oysa sonunda herkes aynı gerçeğe varır: Bu dünya fanidir.

İnsan, yaptığı hiçbir davranıştan bütünüyle kaçamaz. Kimi zaman mahkemeler susar, insanlar unutur; fakat vicdan unutmaz.

Söyle... Kırılan bir kalbin, yitirilen bir güvenin hesabını kim verebilir?

Bir insan yanarken, bir başkası sessiz kalmayı seçebilir. Fakat sessizlik de bazen bir tercihtir ve her tercih, kendi sorumluluğunu taşır.

Belki bugün kazanan olduğunu sanırsın. Belki kaybedenin yalnızca karşındaki olduğunu düşünürsün. Oysa hayat, kazananı da kaybedeni de zamanın aynasında yeniden tartar.

Çünkü bu dünyada en ağır yük, insanın sırtında taşıdığı değil; vicdanında taşıdığı yüktür.

Ne makam kalır, ne servet, ne alkış... Zaman hepsini alır götürür. Geriye yalnızca insanın yaptıkları, söyleyemedikleri ve sustuğu anlar kalır.

İnsan, eninde sonunda kendisiyle yüzleşir. Ve o yüzleşmede ne mazeretlerin hükmü vardır ne de bahanelerin.

İşte bu yüzden, en büyük hesap başkalarına değil, insanın kendi vicdanınadır. Çünkü vicdan, hiçbir zaman susmayan tek mahkemedir.