Nefes Aldıkça Her Zaman Umut Vardır

Etrafımın açık dört yanı

Lakin gönül açık hapishane gibi

Aldığım nefes tam olsa da

Sanki yarım yarım misali

Bir ben var dıştan özgür

Diğer yarım dört duvar arasında hissi verir

Mevsim yaz göz manzaram sonbahar

Umut ben daha betmedim dese de

Geçmiş hayallerin yıkıntıları

Beni gelecek güne değil

Dün vakkite yaşar hale getirdi

Bildiğim bir dogru var

Oda nefes aldıkça

Geceden sabaha bir fidan ekmek

Kim bilir bakarsın yeşerir

Kul bilmez yaradan ne zaman güler

Yaratığı insanın yüzüne

Ömürden vade olduğu sürece

Asla umudunu kaybetmemek lazım