Anlarsın

Doğumla birlikte hayat yoluna

Ağlayarak çıktığında anlarsın.

Kaderinde yazan kısmet falına

Hak imzayı çaktığında anlarsın.

Uğramayan umutların ardından

Çaresizce baktığında anlarsın.

Hüzün tohumunu ise derdinden

Has tarlaya ektiğinde anlarsın.

Teselli de gücün tükendiğinde

Kederinden bıktığında anlarsın.

Umuda giden yol tıkandığında

Hayal kurup yıktığında anlarsın.

Yılları geçtikçe yorgun hayatın

Bellerini büktüğünde anlarsın.

Umarsız ödenen onca diyetin

Dişlerini söktüğünde anlarsın.

Sevilen ardından ölüm kahrına

Koygun ağıt yaktığında anlarsın.

Çaresiz kalınca hüzün nehrine

Göz yaşını döktüğünde anlarsın.

Sonsuzluk giysisi beyaz kefeni

Üzerine taktığında anlarsın.

Dört kollu tabuta cansız bedeni

Hüzün ile tıktığında anlarsın.

Dünyalığı duymaz olur kulağın

Musalla ya yattığında anlarsın.

Sırat köprüsünde ruhu meleğin

Sorgulara çektiğinde anlarsın.

A. Kadir YALDIZKAYA