Aklımdan Çıkmıyorsun

AKLIMDAN   ÇIKMIYORSUN

Ne zaman sızdın bilmem, ıssız kurak bahçeme

Sararmıştı çiçekler, dediler bakmıyorsun

Belki yakındı ölmem, dal kırıktı serçeme

Bürümüş örümcekler, bitmişsin, takmıyorsun

Ne olacaktı yani, kanlanır mı damarlar

Cepte bir yığın mani, yenmiş tonla şamarlar

Zaman, azılı cani, katledilmiş umarlar

Yalnızlık fısıldardı, "benden hiç bıkmıyorsun"

Bıktım diyelim hadi, var mıydı hiç önerin

Hayat açsa kredi, sorsana, var mı ferin

Hani nerde efendi, sihir yapacak perin

Münhal seçenekleri önüme dökmüyorsun

Uzaktın, belki yakın, gönlüme akıverdin

Susuzdum, belki şaşkın, mührünü takıverdin

Yalnızlığın, alışkın, hükmünü yıkıverdin

Ramak kalmış, ruhumu, buhrana sokmuyorsun

Dudağının sanatı, lisanın öpülesi 

Nağmelerin sonatı, sol yanın, kapılası

Yüreğimin muradı, yolların, sapılası

Çiçeklerin sinemde, bozkıra ekmiyorsun

Hazla geçtim haddenden, rengarenk ikebana

Yudum yudum badenden, şiryanül hayat bana

Görmez gayri, didenden, fidâ düşmüş bağbana

Sen de düştün ki aşka, kendini çekmiyorsun

Nefesinde nağmeler, gün geçtikçe demlenir

Çağırırken zahmeler farklılıklar cemlenir

Terk edildi sadmeler, artık hüzün gemlenir

Öyle çoksun ki bende, aklımdan çıkmıyorsun

erolbaşçı