Küçüğüm

KÜÇÜĞÜM 

Bilmezdim küçüğüm sensiz ligin bu kadar aci olacağını beni affedecek misin bilmiyorum ama zaten yüzümde yok af dilemeye mahsum mağrur duruşun girmiyor gözlerimin önünden 

 evet küçüğüm her yer sen senin sesin nefesin kokun yatağın boş odan loş eşyalarını toplarken gözlerim yaşlı utanıyorum kendimden   

Yokluğun bu kadar agirken gulemiyorum

 ekmek su her lokma zehir zıkkım gibi iniyor kursagima 

Ara sıra sesini duyar gibi oluyorum koşuyorum ama faydasız umutsuzluğun sensizligim karanlık bir gece gibi çöküyor gözlerimin içine 

Dün arkadaşını gördüm kapı önünde seslendim o da kizgindi bana sana nefes olamadigim yüzüme vurcasina geçti umursamadan bense 

Öylece baktım ardından suçlu suçlu 

Evet küçüğüm bu kadar zor iken sensizlik

Bir daha sen olmayacaksın yüreğimin üstünde 

Nefesini sesini yürek çarpıntısı duymasanda seni hiç unutmayacağım küçüğüm