Başgardiyana Mektuplar

Çıkalı altı ay oldu ,

Zor geldi dışarısı.

Alışmıştım sana başgardiyan,

Sendin beni tek anlayan.

Geçmiyor geceler boyu devam eden baş ağrısı.

Ben mi insanları anlamıyorum,

Yoksa insanlar mı bana yabancı?

Günlüklerimde adın çok geçti

Hey be  başgardiyan, ben içerideyken!

Sana anlatıyordum içimi.

Şimdi

Gökyüzüne öfkelerimi sıraladım

Kuşlar, trenin son vagonuna bıraktılar,

Kağıttan bir gemi.

Biliyorum çıldırmaya daha erken

Sorarsan ilaçlarımı kullanıyorum… 

Geldi geçti yıllar,

Ben elli beş, sen kırkbeş

Sudan ucuz hayatlar…

Çocukluğumun şirin dedesi Sakallı Hüseyin,

Rahat mı bilmem kabirde?

Durup dururken geldi işte aklıma.

Ya telgraf tellerine takılan kırmızı uçurtma,

Tellerden kurtuldu mu acaba?

Özledim seni başgardiyan.

“Bir daha görüşmeyelim” demiştin bana,

Dönmem gölgeler izin verirse.

Mektuplarını at yine aynı adrese.

Şimdilik aynı dünyadayım,

Can başgardiyan…