Sen Benim Limanımsın

Sen benim limanımsın.

Gemim yanaştı...

Artık tek başına sefere çıkmayacak.

Bitmek bilmeyen bir yalnızlık vardı

Çaresiz günlerimde,

Ama şimdi hepsi geride kaldı.

Sen benim limanımsın,

Gecikmiş mutluluğum...

Dünyayı kaç defa dolaştım,

Ufuklara bakıp uzaklara daldım.

Yolculuğum bitti, yorgun bir gezginim,

Başımı dizlerine koyacağım...

Başka nereye gidebilirim ki?

Sende demir attım,

Sonsuza kadar seninle kalmak,

Sahilde omuz omuza oturmak istiyorum.

Ve yine denizde bir fırtına çıkarsa,

Ve tekrar yola çıkmak gerekirse,

Meydan okuyalım dalgalara;

Artık ikimiz varız.

Bırak fırtına kopsun,

Rüzgar doldursun yelkenlerimizi.

Resifler çıksın yolumuza, ne fark eder?

Şunu çok iyi biliyorum:

Hava ne kadar kararsa da,

Sen benim limanımsın,

Benim evimsin...

Biliyorum...