Canım Oğlum

Lise sondan beri manevî baban

Zaten ağabeyin, yüksekte hocan

Oldum ve seninle hep gurur duydum;

Öyle severdim ki hep derdim, ‘Oğlum!’

Kardeşten de öte canım, ciğerim,

Arkadaşım, dostum, külli değerim.

Sana kıyanlara müthiş kin duydum;

Âdeta melektin, ‘Gittin be oğlum!’

Haramdan kaçardın, kanaatkârdın,

Rızkını yer içer, dürüst yaşardın.

İçtendin, temizdin, hep saygı duydum;

En küçüğümüzdün, ‘Yittin be oğlum!’

Diplomalar, kurslar ömrün boyunca

Seni güçlendirdi tonla olunca.

Okumak iyidir, pek ilgi duydum;

Oğlun, kızın küçük, babasız ‘Oğlum!’

Artılar, eksiler bizi oyalar

Acaba, keşke’ler yürek tırmalar.

Emekli de oldun, mutluluk duydum;

Ansızın göçmeyip kalsaydın ‘Oğlum!’

Hayat acımasız, pek geç anladık

Düz yollarda bile az yalpaladık.

Şansını zorladın, üzüntü duydum;

Kaderimdir dedin, yanlış be ‘Oğlum!’

26.07.2026

Toprağın bol, ruhun şād olsun!

Mekânın Cennet’tir inşaAllah!