Vesvese

Namaza yeni başlamıştım. İçimde huzur bulmayı beklerken, tam tersine zihnimi saran ağır vesveselerle mücadele etmeye başladım. Namaza durduğum her an, aklıma istemediğim düşünceler geliyor, bu durum beni psikolojik olarak yıpratıyordu. Öyle bunalmıştım ki, kendi kendime, "Bu sıkıntıyı yaşayacağıma göğün en üst katından aşağı atsam kendimi daha iyi." diye düşündüm.(Dikkat)

Aradan kısa bir süre geçmişti. Çalıştığım yere elinde dini kitaplar bulunan bir satıcı geldi. Bana bir kitap almak için uzun süre dil döktü. Kitabın fiyatı sadece beş liraydı. Buna rağmen kitabı almadım.

Bir süre sonra adam sinirlendi. Kitabı masanın üzerine bıraktı, arkasını dönüp çıktı. Ben de birkaç saniye sonra peşinden kapıya çıktım. Meydana baktığımda adam ortada yoktu. Nereye gittiğini anlayamadım. Geri döndüm, masadaki kitabı elime aldım ve hiçbir yeri özellikle seçmeden rastgele açtım.

Açtığım sayfada Hz. Ömer, Peygamber Efendimiz'e (sav) namaz sırasında aklına gelen vesveseleri anlatıyor ve, "Namaz kılarken öyle düşünceler geliyor ki, göğün yetmiş katından aşağı atılsam bu hâlden daha iyidir." Diye durumunu ifade etti Peygamber Efendimiz'e (sav)

Peygamber Efendimiz (sav) ise onu teselli ederek, bu tür vesveselerin müminlerin başına gelebileceğini, bunlardan rahatsız olmasının imanının bir işareti olduğunu ifade ediyordu. Anlatılan hikmet de şuydu: "Hırsız boş eve girmez. Meyve veren ağaç taşlanır." Şeytan, iman taşıyan kalbi hedef alır; çünkü çalacağı bir hazine vardır.

Ben bunu, Allah'ın bana umut vermesi ve yalnız olmadığımı hissettirmesi olarak gördüm.

Şimdi bu mucize mi ? Tesadüf mü Tabi ki de mucizeydi bu Allah'tan bana

 Rabbim, bir insanı vesile kılarak, "Bu yaşadığın sadece senin başına gelmiyor. Sabret, mücadele et." diyordu.

      O gün, vesvesenin kendisinden değil, ona teslim olmaktan korkmam gerektiğini anladım. Çünkü insan istemediği düşünceden rahatsız oluyorsa, onunla mücadele ediyorsa, bu durum imanını kaybettiği anlamına değil; aksine imanını korumaya çalıştığının işaretlerinden biri olabilir.

Bu yaşadığım olayı hayatım boyunca unutmadım. Her hatırladığımda, Allah'ın bazen en umulmadık anda, en beklenmedik vesilelerle kulunun kalbine umut verebildiğini düşündüm.

      Bu yüzden asla ümitsiz olmayın. Vesvese geldiğinde korkmayın, onunla tartışmayın, ona teslim de olmayın. Geçip gitmesine izin verin ve ibadetinize devam edin. Çünkü vesveseden rahatsız olmanız bile, kalbinizin onu kabul etmediğinin bir işaretidir.

      Rabbim, kalbi vesveseyle daralan herkese huzur versin, gönüllerine sükûnet indirsin, onları rahmetiyle kuşatsın. Unutmayın: Allah, kulunun kalbinden geçen mücadeleyi bilir ve samimi kullarını asla yalnız bırakmaz.