Okunmayacak Şiirler Sokağında

okunmayacak şiirler sokağında

küçük,mavi ,kibar ve tozsuz ve beyaz oklu tabela

tam köşede çakılı duvarında binanın

sokağı tanımlıyordu

okunmayacak şiirler sokağında

    kimsesizim böyle

coşku dolu gölgeler var yalnızca

takılıp kalmışlar duvarlarda renkli,eğleniyoruz

    kimse yok

birde ben oturmuşum eşikte

yazıyorum okunmayacak şiirleri

    boş bir şişe yuvarlanıyor asfaltta 

      sesi şangır şungur ve köçekçe uzaklaşıyor

      sokak lambası da yapışmış üzerine

    kimsesizim artık

   son bir sigara daha başlangıç 

 külüstür kafalı ay ışığı hor görüyordu

    yatak odasındaki kibritin horlamasını

    kesinlikle

    kimselere

yüzü kızarıyordu parıldadıkça 

sarhoş düşüncemin

    sanki bensiz seni kimsesiz hissetmek gibi