Kul Mehmet Sazı Aldı Eline

Kul Mehmet Sazı Aldı Eline

Kul Mehmet sazı aldı bak eline,

Sık sık bakar oldu parlak keline,

Dedi: “Söz değmesin sakın teline,

Ben çalınca güler bizim köylüler.”

Saçım azdır fakat sözüm bal olur,

Sazım öter, bizim meclis şen olur,

Ben başlayınca her ağız lâl olur,

Gülmekten yorulur bizim köylüler.

Derler bana: ‘Kelin olmuş bir ayna!’

Dedim: ‘Ay doğunca benzer güneşe?’

Keller utanarak kaçtı ovaya,

Ben güldüm, güldüler bizim köylüler.

Sazımın gövdesi dut, teli nazlı,

Benim her deyişim biberden tuzlu,

Birazı şakalı, birazı sözlü,

Duyanlar gülerek der: ‘Devam eyle!’

Kul Mehmet der sözüm şaka tadında,

Kimseyi incitmem saz meydanında,

Gönüller hoş olsun dost sofrasında,

Gülenin yüzünde bahar var, dostlar.”

Mehmet Aluç