Nisyan

Gözlerini kapatınca dünyaya,

Ne hata işleyip yanılacaksın;

Seneden seneye ya aydan aya,

Sanma günaşırı anılacaksın.

En evvel çeneni bağlayacaklar,

Bir müddet zarfında ağlayacaklar;

Gaslini, guslünü sağlayacaklar,

Kefenle tabuta banılacaksın.

Sırlanacak bezdirdiğin, bezdiğin;

Kul incitip karıncayı ezdiğin;

Üzerinde ömrün kadar gezdiğin

Toprağın altına sunulacaksın.

Masaya yatacak, yatınca sine,

Rûhen nasıldıysa bakışın dine;

Sicilin temizse tez illiyyîne,

Kötüyse siccîne konulacaksın.

Şerif der: "Kâh ağlayıp kâh gülünce,

Ecel tatlı uykuları bölünce,

Hâsılı, seni son bilen ölünce

Sanki hiç doğmamış sanılacaksın!"

27 Temmuz 2026

İzmir