Sona Vakıf İken Sadece Yüce Hüda

Renklerin uleması idi Tanrı ve duyguların Efendisi:

Tanrıçalarsa yorgun ve bir köşede beklemede

Havadisler tez elden yüreğin şerefesine

Serili olsa bile elem ne ki ne?

Tükenen nefes ne ki tüketmedikten sonra o izbe nefsi

Varsın körüklesin arzular

Varsın istişare etsin iblis ve tüm tezat ışıklar

Aşkın peçesine sinen

O büyülü kuşun kanadına konan

Derin bir arzu derin bir tebessüm ekili iken zaman

Ve de dünden arda kalan

Ne ise korumacı adaletin sinesinde saklı bir rabıta

Körelen güne ve hayata

Refüze edilen aşka ve tene ve doyumsuzluğa

Şerh düşen inhisarında renklerin vuku bulan

Karanlık nasıl ki meyletti aydınlığa

Elbet her gecenin de vardır bir nihayeti

Sürgün edilen tüm renklerin ihaneti

Elem kuşlarından çalınan tüm melodileri

Kulakları sağır eden müziğin tonlamasında saklı

İzdivaç

Yerle göğün bileşkesi

Yerle göğün zifaf gecesi

Cennet bahçesinin her köşesi

Sadece kapa gözlerini

Tut nefesini

Öldür haris nefsini

İzahı yoktur asla aşkın

İfası sürgün bazen yerle yeksan

Edilen ruhun

Kıvancı saklıdır derinde

Ölümden ötesi gizin bam telinde

Öncesiz gölgelerin

Sonraya ermek ise niyeti

Sadece tutsun en güzel dileği

Ta içinden

Dışına süzülen o ışığın huzmesi

Varsa yoksa duyguların her katresi

Aşkın idamesi

Şerh düşülesi

O ziynet ki

Tapusu elbet evrende

Şiarı aşk olan melekelerin devindiği şu rahle

Öykülerin en güzeli

Söylenmedi henüz mademki

Matemin arifesi

Yalnızlığın kutsal vecizesi

Aşka hükmeden İlahi Aşkın tek reçetesi

Mümin kalplerin sevgi denen durağında

Gizil bir hadis

Aşka istişare eden nefis

Öncesiz mevsim

Sonrasız hüzün

Göğün ve yeryüzünün göründen de öte o yüzü

Sevmeyi bilenlere dair bir resim misali

Rabbin insanların ayaklarının altına serdiği

En kutsal dua ve rüya

Ve rükû edilen bir bilinmezin daha

Sona vakıf iken sadece yüce Huda