Suçluyum Suçum Ne Bilmiyorum

Çerçevenin içinde bir kağıt parçası. Tozlu camına sinmiş nice anılar. Üzerindeki yazılara gizlenmiş gözyaşları..

Dokunuyorum , gözyaşlarımı avuçlarıma doldurarak ve her bir damlaya ahlarımı katarak..

Suçum neydi bilemeden, hayallerimin ayaklar altında nasıl da ezildiğini zerrelerimde hissede ,hissede .. dokunuyorum 28 Şubatların kurbanı benlere…

Formamın yakasında Atamın resmi, yürüyorum başım dik. Bakışlar süzüyor keskin ve alaycı. Bir tek onların atasıymış gibi , başörtülünün yakasında olmamalı atamızın resmi..

Laiklik vaazlarını bir tek onlar vermeli öyle değil mi?

Ya da

Laiklik uğruna harcayabilmeli gençleri..

Suçluyum ,suçum ne bilmiyorum. İnancımı yaşadığım için mi suçluyum.

İnancımı yaşadığım için mi eğitim yuvalarında kanatlarıma zincirler takılıyor. Devletime hizmet etmek istediğim için mi suçluyum . hizmet etmek için inancımdan vazgeçmem mi gerekli.. Başörtümü açtığımda laik mi oluyorum.!

Sahi Atamı ne kadar tanıyorum. Atatürkçüyüm diyenler mason, mafya çıkıyor. İslamiyet ile ilgili güzel sözlerinin ardında çirkin suratlar, maskeler çıkıyor ve birden laiklik tokadıyla bedenim sendeleniyor.

Ergenekoncular , yandaşları anıtkabirin yollarında , Atamıza şikayet ediyorlar bizi. Sanki mafya olan biz, sanki mason olan biz, dolambaç yollarla tuzaklar kurup hükümet devirmeye çalışan biz…

Oysa ;

Atatürk`e, ilkelerine en çok sahip çıkan biziz.

Öyleki;

Sırf ilkesi , laiklik uğrunda

İnandığımız değerlerden tavizler veriyoruz.

Bu millet uyanmalı diyor bir başka ses

Evet uyanmalı ve masonların elinde oyuncak oldukları için yanmalı.

Bir tek laiklik ilkesi varmış gibi laikliği kullananlara , dirilişin destanını yazdırmalı.

Çerçevemin içinde , bir kağıt parçası. Gülüyor herkese , her ilkeye inat..

( Manisa Hürışık gazetesi (Şule'nin Günlüğü) yıl: 2009) 

Bahtinur  Cano