Ölüm Tam Karşımızda Kapı Gibi Duruyor

İbret almak istersen hacet yok başka şeye 

Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor!

Azrail ani gelir, sıkıştırır köşeye

Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor!

Yaş kemâle varmıştır, ömrümüzün son demi!

Bilinmeze yolcudur bu limandaki gemi

Can bedenden ayrılır, kalmaz ruhun görkemi

Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor!

Vakitsiz gidişlere nasıl dayansın yürek!

Ölüm en büyük derstir, başka derse ne gerek

Direksiz bina olmaz, ruhtur bedene direk

Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor!

Hiç ölmeyecek gibi kendini ölümsüz san!

Haber vermez Azrail, apansız ölür insan

Nerede can Muhammed, nerde Hüseyin, Hasan?

Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor!

Ruhun uykuya dalar servinin loşluğunda

Bedenini bulursun toprağın boşluğunda

Uyur uyanamazsın zamanın kuşluğunda

Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor!

Gözüne perde iner, günlerin olur gece

Sözler kötürümleşir, dilinden çıkmaz hece

Çözeni göremedik, çözülmez bu bilmece

Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor!

Bastırır karakışlar, solar bahçenin gülü

Yerler kayar altından, sustururlar bülbülü

Kıyamet sabahında yeniden doğar ölü!

Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor!

Sonu hezimet olur, hayat geçmez yalanla

Bir gün öleceğini düşün, öyle planla!

Dünyada rastlaştın mı sonsuza dek kalanla?

Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor!

Kaç kere boşalıyor, mahalleler ve köyler?

Ölüm en son konuşur, en acı sözü söyler!

Müslümanca bir hayat sürene ölüm neyler?

Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor!

29 Temmuz 2026/Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ