Bozkır

Bozkır 

Bozkır, sabah serer bakır harmanı,

Yel savurur göğe sarı samanı,

Kerpiç damlar saklar eski zamanı,

Bir eski obada güneş uyanır.

Ardıç kokusu siner gömleğine,

İnce bir sızı düşer yüreğine,

Bozlak sesi değer her ilmeğine,

Gurbet elde sabır taşa dayanır.

Ak bakraçta köpürür buz ayranı,

Yayık sesi çağırır kır seyranı,

Her yolcuya açıktır kır meydanı,

İmeceyle yorgun yürek canlanır.

Bağbozumu gelir güz bucağına,

Mor salkımlar düşer bağ ocağına,

Yapraklar serilir yer kucağına,

Bereketle boz toprak da donanır.

Mehmet der ki, söz taşısın manayı,

Her gönül duysun kadim bir sedayı,

Yedi iklim bilsin temiz duayı,

Temiz kalan her söz bir gün anılır.

Mehmet Aluç