Âlemlere Rahmetsin

Âlemlere Rahmetsin Ey Nurlu Peygamberim

Asrın gürültüsünde yorgun ömrü bıraktım,

Adının sükûtuna bütün yükü bıraktım,

Rahmetinin önünde mahzun gönlü bıraktım,

Âlemlere rahmetsin ey nurlu Peygamberim.

Nuh’un ufkunda bir kuş yurdunu arar yine,

Yunus’un gecesinde niyaz yükselir yine,

Rahmetin kıyısında kalbim bekliyor yine,

Âlemlere rahmetsin ey nurlu Peygamberim.

Yusuf’un kuyusunda sabrı, affı öğrendim,

Mûsâ’nın değneğinde hakkı, azmi öğrendim,

İbrahim’in hâlinden teslimi hep öğrendim,

Âlemlere rahmetsin ey nurlu Peygamberim.

Zaman bakır bir çanak, ruhları döver durur,

Sesler gittikçe artar, hakikat erir durur,

Çarşı yükselir göğe, vicdanlar çöker durur,

Âlemlere rahmetsin ey nurlu Peygamberim.

Kendi gölgesine kul olmuş insan ne yazık,

Yetimin mahzun gözü yerde kalmış ne yazık,

Vicdanın temiz yüzü tozla dolmuş ne yazık,

Âlemlere rahmetsin ey nurlu Peygamberim.

Adın gönülde doğsa çöl Kevser’e yol olur,

Taş merhamet hatırlar, gece bir seher olur,

Bir yetimin başında gökyüzü çınar olur,

Âlemlere rahmetsin ey nurlu Peygamberim.

Ümmet denen duada kaybolmuş bir heceyim,

Sünnetinin izinde doğrulan bir cümleyim,

Ahlâkının nuruyla yanan kandil gibiyim,

Âlemlere rahmetsin ey nurlu Peygamberim.

Yılların bütün tozu omzumda yüküm oldu,

Yanlışlar ağır bir yük, yorgun bir sesim oldu,

Bir salavat kanadı en doğru yönüm oldu,

Âlemlere rahmetsin ey nurlu Peygamberim.

Mahşerin sükûtunda salât tanıtsın bizi,

Derin mahcubiyetle Rabbim affetsin bizi,

İzinden ayırmasın, kabul eylesin bizi,

Âlemlere rahmetsin ey nurlu Peygamberim.

Adın seherdir bize, karanlık geri dursun,

İzinden giden dua rahmete doğru varsın,

Salât ile selâmım Ravza’da kabul bulsun,

Âlemlere rahmetsin ey nurlu Peygamberim.(S.A.V.)

Mehmet Aluç