Kurban

Askere yollarken annem yakmıştı,

Yeni konmuş kına vardı başımda.

“Koçum!” deyip kurdelemi takmıştı;

Vatana kurbandım yirmi yaşımda,

Ondan “şehit” yazar mezar taşımda.

Kahpe kör kurşunu yediğim zaman,

Aldığım mânevî rütbe pek yaman.

Sual ettirmedi ettiğim îman;

Bozulma olmadı hiç naaşımda,

Ondan “şehit” yazar mezar taşımda.

Âyetim var, ölümsüz aşk eriyim,

“Bana öldü demeyin, ben diriyim!”

Şerif der: “Kabrimden gören biriyim,

Neler olup bittiğini dışımda.”

Ondan “şehit” yazar mezar taşımda.

21 Mart 2007

İzmir