Çünkü Bu Sadece Bir Şiir Değil

‘’Karnımda hissiz bir şiir var,

İçimde durmadan bölünen şiirler,

Birlikte yok olacağımız şiirler,

Birlikte unutulacağımız şiirler,

Hiç borcu olmamış şiirler

Ve bu yüzden çok acıyan şiirler.

Acı aniden diner yağmurun dindiği gibi. ‘’(Alıntı)

Düşlüyorum ve d/işliyorum kalemi bir matem havasından sıyrılıp da çıplaklığımı gideriyor şiir ve ayrıntılarda sekiyorum bazen uçup konmuyorum yere ulaşamadığım kareler saklı içimde hep de şiire meylediyorum.

Huzur ve hüzün:

İki kafadar.

Ruhumdaki salgın bazen sessizliğim bazen isyan

Mevsim ve ağıtlar

Yine Ağustos yine çok sıcak.

Diskalifiye edemediğim şu sefil mevsim

Yaz dendi mi kutuplara gidesim var.

Uyumsuzum ama uyduruk değil

Asılsız değil söylencelerim içimden taşan nehir

Ruhumun sarkıtları ve işte melankoli

Varlığımın somut kanıtları

Yazdığım binlerce nesir binlerce şiir

Ama yitemedi de özlemim elbet kendime

Ve şiirlere öykündüğüm had safhada ruhum ise mendirekte

Öncesiz fasıllar

Havsalamdan taşan sırlar

Rengim ve muktedir

Olabildiğim sadece şiirlerim

Öyküm yok çünkü her zerrem roman

Miadım yok miladım da sevip de sarıldığım şu sefil cihan

Çok da umurumda değil hani

Neresinden tutsam kalmıyor mu ellerimde?

Kırık kulpu ömrün kırgın ruhu döngünün

Öykündüğüm bakınız yine kendim.

Yağmuru özlüyorum ve serçe parmağıma konan serçeyi

Ürkek ve minik ve kimsesiz

Ah, ne çok hezimet

Saklı içinde mevsimin.

Annemi özlüyorum üstelik ölümsüz

Bildiğim.

Kendimi özlüyorum bir yandan belki de doğduğum günü

Saydıramadığım kadar sarmalındayım yalnızlığın

Sevilmediğimden de öte

Saygınlığımın zirvesinde

En azından soğuk bir duş almalıyım

Zamanı geldiğinde

Ve işte kendime döndüğümün de tam vaktidir

Ruhumu ıslatan sulusepken illa ki ruhumun müdavimi

Aldığım o soğuk duş üşümekse bir özlem

Ah, şimdi kış olacaktı ki sere serpe yürüyeyim

İstanbul’un kalabalık caddelerinde

En azından el ayak çekilip de

Bir şiir mırıldanıp yasımı kutlamalıyım

Gidenlere değil kalanlara rağbet ettiğim

Gelenlere değil geleceklere biat umutla beklediğim

Bir şiir bir dize bir redif

Ölümsüzlüğümü ilan ettiğim bir nesir

Romanın da kahramanı ben olmalıyım

Olmadığımı kim söyledi ise,

Mazbut ve muteber bir sıfatla

Çekilmeyeceğim kadar da köşeme

Kimse bin dereden su getiren değil asla umurumda

Taşı sıksam çıkacak mademki suyu

Suyu çıkmadan yaşamalı da ömrü

Yaşattığım kadar hayallerimde şiirlerimde bir öykü

Gibi asılı kaldığım şu şaşalı avize

Pırlanta kalbimle kendime aldığım en muhteşem hediye

Çünkü bu bir şiir değil sadece

Bilakis şiirden de öte

Hayata verdiğim her es

Namusum üstüne yemin ediyorum ki

Etmeyeceğim kadar pes…