Çeyrek Asrın Zaferi

"Mıh ile çivinin farkı... 

Çiviyi tahtaya çaktığınızda, dikey ilerler ve sabitlenir. Ne zaman çıkarmak isterseniz ucunu biraz kaldırıp çekmeniz kafidir... Çıkar, son bulur. 

Mıh ise, ucu karşı taraftan çıkıncaya kadar çakılır, sonra ucu bükülerek, içeri doğru tersten bir daha çakılır. Mıhın ucunu biraz kaldırıp onu sökmek istediğiniz her seferinde ise onu tahtaya biraz daha sabitlemiş olursunuz. 

Sökemezsiniz! 

Çünkü tersten geriye doğru bir daha çakılmıştır. Bunun için de “çiviledim” denmez, “mıhladım” denir, bağlanma ve sabitlenme gücünden dolayı. 

Dâva ve idealleriniz ile hayata mıhlanın! 

Kimsenin sizi yıldırmasına izin vermeyin.

Onlar sizi söküp atmak istedikçe, yıldırmaya çalıştıkça siz dâvanıza ve kulluğunuza sarılın...

                           İktibas

BİR İŞ İYİ GİDİYORSA,

BİLİN Kİ

ZAMANINDA BİRİSİ

CESUR BİR KARAR VERMİŞTİR. 

Mıhlanmıştır davasına,

mıhlanmıştır sevdasına 

Ülküsüne, ülkesine sımkısı sarılmıştır. 

Yıldırmamıştır hiç bir çekiç darbesi

aksine azmini artırmış, gücünü katlamıştır. 

İnadına değil inancıyla

sabrı, sebatıyla dikenli yolları adımlamıştır. 

Adanmıştır varlığıyla. 

Ve içtiği and  vurmuştur mührünü, 

çeyrek asırla gelecek yüzyıllara....

“Davamızı kör dünyanın göbeğine, kuşların göz bebeğine, yola, ağaca, pınara, esen yellere,  

yağan kara, yağmur yüklü bulutlara, bebeklerin avucuna,  

minarelerin burcuna, kara taşa,

kor ateşe yazacağımız güne kadar bize durmak, 

duraksamak haramdır.” 

Şahit olduk, amenna.

VESSELÂM