Temkin

Sevgili Tülay Mavi Yıdırım üstadeden aldığım yazım tekniği ilhamıyla... 

                 Lipogram(a)

Önceleri güvenirdim herkesin sözüne... 

Büyüğün söylediğine hürmet eder, 

peki derdim küçüğün dediğine de. 

Ne işitsem tereddüt etmez, 

yerleştirirdim gönül heybeme.

Emin bilir herkesi,

emniyette bilirdim kendimi de

Bir gün fikrim çelinince,

bozuldu tüm ezberlerim tek celsede

"Güven yürütüp, şüphe çürütse de

şüphe de güvenin ellerinde büyür'

diyordu bir cümlede.

işte ilk o gün düştü şüphe,

bendeki güvenin peşine

Beşer değil miydi

elbet düşer

elbet düşürürdü de. 

Yemin gerekmez bilirken

güvendiğim kişide, 

meğer tutunduğum sıkı ip,

o gün gevşemiş

dost bildiğimin sözünde

Ve İlk kez yedim kurşunu

yine dost tetiğinde

Derlerdi ki;

"Sırrını verme kimseye,

sır verdiğin de, bil ki gider söyler,

senin istemediğin birine'

Bu gerçekle yüzleşip

sırrımı iştince el dilinde,

çürüten şüphe illeti,

dönüştü temkinli bir nimete... 

O gün bugündür

güvenmesem de kimseye

yine de gönül ister ki 

şüpheden münezzeh olsun

dost dediklerim,

ömrün her deminde...