Sevmeyi Bilmiyorum

Haddimi bilmeyip yine insanları eleştireceğim. Biliyorum ki bir gün eleştirdiğim bu insanların yaşadığı şeyin aynısını yaşayacağım. 

Ama söz söylenmesi gerekiyorsa da söyleyeceğim. Dilimin keskin tarafını sevdiklerim için kullanmayacağıma dair kendime söz vermiştim. Sözüm hükümsüz değildir ama bazen de demek ki bir şeyler söylemek gerekiyor.

Bir arkadaşımın dediği gibi "olması için yana yakıla dua ettiklerimizin hiç olmamasını dilediğimiz günlerin içindeyiz."

Ne diyeceğimi bilmiyorum ama "galiba sevmesini bilmiyorum." 

Eskiden basitti, sevgini eksik etmeyeceksin, aç bırakmayacaksın, cahil bırakmayacaksın diyorlardı. 

Bilmiyorum, deli koyunlar gibi, yine gereğinden fazla sevip aradaki mesafeyi koruyamadığımızdan dolayı onlardan nefret eder hale geldik. 

Sevdiklerimizi kendimize nasıl düşman ettik diye merak edip duruyorum. 

Ya da bir gün nefret edeceğimiz insanları nasıl bu kadar hesapsız kitapsız sevdik?

Kendi elimizle yetiştirip büyüttüğümüz insanları bu halde görmeye gönlümüz el vermiyor. Yapacak bir şey de yok. 

Olan olmuş, yaşanan yaşanmış, biten şeyler bitmiş. Şimdi ağlama ve hayıflanma vakti. Ha, bir de başkalarını eleştirme vakti.

Öğrendin mi ki sevmeyi bilesin diye soruyorsunuz ama sevmek öğrenilen bir şey miydi? 

Hamdullah Tayfur

15 Ağustos Elazığ