Yollar Sana Gelmiyor Çöllerde

Cahillerin kör, derdin ucuz olduğu yerdeyim, 

Vurulmuşum,kanıyor, yaralıyım.

Kurşun aşikar, yara gizli, kanıyor.

Ellerimden toz dökülüyor, kör ediyor,

Bütün izler kayboluyor,

Yollar sana gelmiyor çöllerde.

İnsan yok, gördüğün yılan izleri,

Hayat yok, ne de yeşillik, sadece ateş(ölüme),

Mermi sesleri, bir de rüzgar.

Hangi menzilin kıblesi sensin,

bilmiyorum ahvalim belli,

Tepeler aynı, gördüğüm sensin.

Kızıl kumlar uçuyor,

Bir yılan, bir düşman, bir de mermi sesleri.

Ben gidiyorum lakin,

Yollar sana gelmiyor çöllerde

Yılandan sonra geçmiş,

Bu da canavarın ayak izleri,

Kocaman, ateş deryası cam olmuş.

Kum kızıl...

Her yerde aynı ateş her yerde yüzün,

Her zerrede, kumda yüzüme dokunan sensin,

Lakin kum kızıl, ateş kızıl ve ufuk, kızıl!

Yollar sana gelmiyor çöllerde.

Yeniden yeniden doğuyor Güneş, 

Karanlıkta ışıkta yalnız yüzün var,

Akrep yuvası, yılanı çok bu çölde beleş, 

Ölüme inat, her yerde gülümseyen yüzün var.

Hakikat açık, kocaman besbelli,

Yollar sana gelmiyor çöllerde,

Senden öte sonsuza yolculuk var. 

Ne var ki anlatacak ne var ki söyleyecek, 

Sen yoksun, ben yaralı, bir rüzgar var, bir har ataş.

Ölüm ve yılan, akrep, bir de canavar,

Beni sürükleyen ayakta tutan oradan buraya 

Her yerde yüzün var,

Lakin yolla sana gelmiyor çöllerde.

Kızılda kayboluyor çıkmayan rüya, 

Nasıl anlatayım nasıl, bilmiyorum daha?

Işık karartıp, güneş soğutuyor, umut mu?

Son nefesi sadece vermedik daha!

"Basit Bir Denklem: Aslında İnsan" kitabindan

Hamdullah Tayfur