Ömür

Ömür dediğine aldanma sakın,

Ansızın elinden uçup gidiyor.

Ecel dediğin şey nefesten yakın,

Feriştahı olsa içip gidiyor.

Yarını düşünme, sahibi vardır.

Sanma ki bu dünya ebedi yardır.

Elbette her kışın sonu bahardır;

Yazında güzünde geçip gidiyor 

Bu dünyanın derdi, çilesi bitmez.

Yüz yıl yaşasan da yine de yetmez.

Genç misin, yaşlı mı, inan, fark etmez;

Azrail işinden seçip gidiyor.

Daha genç yaşında olsa da çağın,

Sen sen ol, Rabbinden koparma bağın.

Servetin olsa da koca bir yığın,

Hepsini ortaya saçıp gidiyor.

Kimseye kalmadı, sana da kalmaz.

Sanma, ölüm senin kapını çalmaz.

İsrafil bir türlü dersini almaz,

Her dalgaya yelken açıp gidiyor.

11/08/2026

• Pazartesi İSRAFİL BİLİCAN