Selvi Boylum

Bülbül feryat eder gülün aşkına,

Dikeni olmayan gül derilir mi?

Gözlerin çevirdi beni şaşkına,

Seven kalbe hemen yol verilir mi?

Bir durup dinlesen neler var neler,

İçimdeki Ferhat dağları deler.

Celladım olmuş da bıçağı biler,

Canım feda olsun, al görülür mü?

Ölünce murada erecek misin?

Kurumuş gülleri derecek misin?

Benim gibi seven görecek misin?

Gönül denen köşke tel örülür mü?

Aklın havalarda kuşu yaşarsın,

Gündüz hayal, gece düşü yaşarsın.

Yaz, baharın biter, kışı yaşarsın.

Mezara seslensen kul dirilir mi?

Gençliğini heba etme boşuna,

Güzelliğin bela oldu başıma.

Mecnun ettin beni, düştüm peşine,

Deli divaneye hâl sorulur mu?

Eğil, selvi boylum, birazcık eğil,

İsrafil’im, sana vermişim meyil.

Bu gönül yarası saplantı değil,

Çağlayıp da coşan sel durulur mu?

07/08/2026

CUMA

İSRAFİL BİLİCAN