Seni Sevmek

SENİ SEVMEK BİRKERE DOGMAK SA

Seninle bir kere doğmak sa sevmek

Sensizlik bin kere ölüm gibidir

 her dirilişin daha fazla acıtır canımı

bir yarın ucundaki eşsiz bir çiçekse seni sevmek

uçurumun dibinde bekleyen son gibidir sensizlik

keskin bir bakış bekleyen yaralı kuş gibidir 

çırpındıkça biraz daha yaklaşır hazin sona

ulu bir ağacın en ucundaki erişlmesi güç olan meyveyse seninle yaşamak  

ahlat ağacında kuruyup kalan gak gibidir sensizlik

sana sensizliği nasıl anlatayım ki sen bensizliği tatmadın

hiç anlayamazsın sensizliği bir ben bilirim bir ben yaşarım

dört duvara astıgım resimlere bakarken döktüğüm gözyaşlarını

senin attığın kahkahnın sesinde yankılanır kulaklarımı tırmalayan sesizlik

Seni sevmek buz gibi derin derelerde yüzmek olsada  

sensizlik çıplak ayaklarla kor üstünde yürümek gibidir  

ne kadar kolaymış seni yaşamak seni sevmek 

asıl zor olanı sen yokkende seni sensiz de yaşayabilmek

yeni açmış bir goncaya bakmaksa seni sevmek

öksüz bir çocugun gözyaşıdır sensizlik

saçını okşayacak gözyaşını silecek bir el yoktur

tıpkı sensiziliğin umutsuzca bekleyişi gibi

                      SALİHA KARABAŞ 

                                 MERSİN

23/7/2009