İlhamın Perde Arkası

Düşlerim hayli terli bu gün:

Malum hava sıcak ya ertesi?

El sıkışabilirdim de düşmanımla

Ya, bahtımın dinmeyen öfkesi?

Ölü doğmuş bir güne hükmedebilir mi böylesi?

Ön sözü olmayan bir masalı dahi

Sevebilir mi kahramanı olmasa bile o masalın

Ve yerin ve göğün endamında yiten duaların

Gücüne serili

Tüm ahkâmların yollarının kesiştiği ve de ahkâm kesenlerin

Zehirli dillerinde nükseden tütün gibi

Yakar mı daha mı çok yakar?

Önce hoşbeş

Sonra da atılan tokat

Hele ki gelen elin diğeri

İken senin en yakının ve müridi

Olduğuna inandığın tüm güzelliklerin yarıda kesilen sesi

Gün ölgün

Gecenin mimarisi döngünün

Diğer yüzünde nükseden ölü bir kuşun kanat sesi

Duyulur mu söyle duyulur mu ta uzaklardan?

Kanatları kırık o ahvalin göç ettiği diyarlardan

Ötesi var mıdır söyleyin, ey ahali?

Göğsümdeki şarapnelin kanattığı değil

Tüm kesilen ahkâmların tam da ortadan yardığı

Kalp kesitim

Nasıl ki bir muradı

Sonlandıran beylik bir hüküm misali ansızın verilen

Ve an gelip de o kalp yerinden

Sökülen

Tüm gücüne de yenik düşen

Kaderin bahtında yeşerir mi söyleyin kederin cilvesine

Yenik düşen beşerin ve mazlumun

Yazılmamış kasidesi

Bir muradı dillendiren

Yeri geldi mi de son addedilen

Tüm günahların 

Vebali artık kimin

Boynuna ise şerh düşülen

Nazik bir ferman misali da sevgiliden s/üzülen

O kelamın endamında yeniden

Doğabilmenin

Mucizesi iken

Yazmaya durduğum şu ilhamın

Perde arkasında büyüyen

Umudun başağı

Aşkın şakağına dayalı

Namlunun ucundan seken

Her kurşun.

Varsın olsun son davam

Varsın yerleşkesi ömrün

Sondan başa sayılan

O çeteleden o döngüden

Ne ise arda kalan

Başım gözüm üstüne yüce Rahman…