Sardunya

Yine o gün, her gün gibi,

İlkbaharın çiğdeminin sevincinde

Yaprakları sindiriyordu;

Bilmeden, köküne yaşam adına ölümü

İçiyordu yudum yudum.

Güneşin gümüş tepsisi

Elinde pırıl pırıl,

Ve kadehiyle damlatıyordu zehri;

Sevgilisine açar gibi,

Açıyordu tacını heyecanla.

Damarlarında dolaşan,

Yerin dibinde zifirinin kutlamasında,

Bilemiyordu farelerin

İçini kıyır kıyır kemirdiğini.

Istırap içindeydi Sardunya;

Deli gözleriyle gülüyordu,

Bilincini yok etmeden önce.

Hamiye GÜL