Yorgunluklarımız Af

Yorgunluklarımızdı

Bizi bir araya getiren

Çimenlere sırt üstü yatıp

Dinlendiğimizde  

Gökyüzü seyrettiğimiz de

Cüce kalıyordu

Dargınlıklarımız

Sana bir uçak geçiyordu 

Uzaklardan gelişini 

Düşünüyordun içinden

Bense kuşları uçuruyordum içimde

Bir batıp bir çıkıyorlardı

Yüreğimin kanatlarını çırpıyorlardı 

Hiç dinlemeden

Güneş tepelerin ardına düşerken 

Biz kalkıp yürürken 

Birlikte aynı geceye dönmenin 

Söylemediğimiz 

Bir hoşluğu dolaşıyordu kanımızda

Uzun karanlıklardan

Mutlu uyanıyorduk

Ertesi sabahlara...