Duy Neredeysen

Ekmeğimi bölüştüğüm yediğim,

Dostluğun vefası say neredeysen.

Hançer vurur arkadaşım dediğim,

Kardeşlik sesimi duy neredeysen.

Buzlar eritirim gönül harımdan,

Bülbül sükut eder ahu zarımdan,

Yüreğim ayrılmaz diğer yarımdan,

Ey canan sesimi duy neredeysen.

Yiğit met edilmez boşu boşuna,

Gitmese de namert olan hoşuna,

Cesur namı yazar mezar taşına,

Cesaret sesimi duy neredeysen.

Ağlama sen garip anam ağlama,

Ağlayarak kara yazma bağlama,

Güçlü hep kendini alır sağlama,

Gariplik sesimi duy neredeysen.

Her gün yüzülürken çirkef içinde,

Yürek hissetmiyor garip biçimde,

Yanlış kısmet gibi bütün seçimde,

Ey vicdan sesimi duy neredeysen.

Sanki sözlerimi boşa diyorum,

Kullara değil de taşa diyorum,

Kötülük gelmesin başa diyorum,

İnsanlık sesimi duy neredeysen.

A. Kadir YALDIZKAYA