Bu Aşkın Kahramanı Kimdi

Bu aşkın kahramanı kimdi ve biteviye örselenen kalbin hüzün yumağı durağındaki dinmez vardiyası ne içindi?

Efkârın arka bahçesiyim göğsümde devasa bir şarapnel:

Çakan şimşeğe duacıyım gönderme yaptığım kadar yağan yağmurla iştigal

Ve işte feri söndü günün

Gece ise sürgün edildiğim bir ferman

Kuytularda yaşamam üstelik ben ayan beyan

Sır tutmaz belleğim ve dudağımdan dökülen olmaz asla yalan

En çokla en azın kesiştiğidir beyan ettiğim

Azımsanmayacak mahiyette varsın ömrü israf ettiğimin ertesi

İkazım yüreğe

Gönlün beyitlerinde dikili kale duvarları

Kalem ise sağdıcım

İsyanım zalime elbet duacınım, ey sevgili

İndinde kâinatın yüz görümü yazdıklarımın

Bir gün ertesi idamesi hayatın ikamesi

Aşkla boy ölçüşen yalnızlığın yüz ölçümü ve de

Asla sen, diyemediğim bir düzlemde saklı

En efendisinden cihanın

Söylemeye dahi kıyamadığım adın

Benimse alın yazım

Alnımın akıyla yaşadığım ne ki

Acının yükünü nasıl ki sırtımda

Pay ettiğim yoldaşım, sırdaşım iki cihanda da dualarımda saklayacağım

En çoğulundan bir demet çiçek

Tek dalına dahi hasret

Bir kuş olsam ne ki konamadıktan sonra?

Ya da bir kalem, dokunulmazlığın fetvasını veren

Ve işte o kırık mızrap notalarla boy ölçüşen

Sandığımdaki kayıp ganimet belki de

Aşkın evreleri ile boy ölçüşen

Kapış kapış cihan ne çok da kehanet

Oysaki her şey çok basit:

Saymaya da başladın mı sondan başa

Yeter ki sonlanmasın bu masal

Gözlerinde kaybolmakla iştigal

Ruhum ise sakin bir göl

O minval ki

Yerden göğe uzanan bir yol

Elbet sırlarıma vakıf ve de sadık bir dost

Yetinmeyi bildikten sonra bu da bana yeter

Bir merhaba ve ertesi

Gerisi masal gerisi hikâye

Yaşadıklarıma şahit olduğun kadar

Yüreğim şehit düşülesi bir vatan

Kaynakçam da sevdam da sınırsız

Poyraza el veren yüreğimle hemhal…